 |
||||
|
Friday, June 23, 2006
First kiss ko... Isang magandang dalaga... Perpektong perpekto ang eksena... Kaso akting lang... Aus, alam na namin ang lahat ng gagawin sa play, hindi na ako makapaghintay pa sa aming palabas... Excited na ako... Sa kabila ng excitement ko, malakas ang kutob ko na may mangyayaring masama pagkatapos nito... Hindi ako mapakali... Sana naman mali ang kutob ko... Nabalot ng katahimikan ang buong paligid, masyadong nakakabingi ang katahimikan. Tulala ako sa kaiisip sa kanya... Ganon ba talaga kapag 1st kiss? Hinahanap-hanap mo ang kasunod? Haay, di ako padapat nagsasayang ng oras! Matatapos na ang practices, pagkatapos nito, wala na... Hindi na kami magkikita... Hindi ko na alam ang gagawin ko... Gahol na gahol na ako... At Medyo may "hang over" pa ako sa nangyari kahapon... Then inaya niya akong mag meryenda, labis naman ang tuwang naramdaman ko. Dapat maamin ko na sa kanya habang maaga pa, wala akong pakialam kung hindi ang sagot niya, basta't masabi ko lang sa kanya! "Jason, tingin mo, anong mangyayari pagkatapos nito?" "Hindi ko rin alam eh, bahala na..." "Pano yan, baka hindi na tayo magkita..." "Naniniwala ka ba sa Destiny?" "Destiny? Hindi eh... Bakit ano bang meron doon?" "Anything happens for a reason ika nga... Baka sakaling tayo nga ang tinadhana, ipaglalapit tayo nito..." "Ah... Ganon ba... Hahahaha!" "Ha? Anong nakakatawa?" "Ang corny mo pala?" "Yabang mo... Hehe! It could happen di ba? Coke?" Dumating na ang pinakahihintay ng lahat. Ang gabing pinaka aayaw ko... Pagkatapos nito, paalam na... Kabado ang lahat, si Jessica, tahimik lang sa isang tabi, ako naman, busing busy sa pag mememorize sa script at pag iisip sa kissing scene... Lumakas ang kalabog ng dibdib ko ng lumapit sa akin ang direktor at sinabing... "Limang minuto na lang, kayo na ang papasok... Ma-inlove ka sa kasama mo... Bagay na bagay kayo... Pero wag mong dadalhin ito sa totoong buhay... Dahil mahirap kapag nagpadala ka sa emosyon mo, masisira ang lahat ng pinaghirapan natin, at sasabog ang ating palabas. Maliwanag ba yon? Ok! Get in there and break a leg!" Wag dadalhin sa totoong buhay, oo nga, dapat di ako nagpadala... Mahirap na... Good luck na lang sa amin... "Paano? Paalam na ba talaga?" "Hindi pa aking mahal, magkikita pa din tayo..." "Pero, paano ka naman ba nakakasiguro?" "Mangangako tayo sa isa't-isa..." (Naglabas ng singsing) "Paano?" (Isusuot ang singsing) "Tanggapin mo ito sa ngalan ng aking pagmamahal sa iyo" "Sa ngalan ng pagmamahal natin..." "Nakikita mo ba ang bilog na buwan? Siya ang ating saksi..." "Saksi sa ating pag iisang dibdib..." "At pangakong magkikita tayong muli..." (Kiss) Itong eksena na ito ang pinakapaborito ko... Sana nga lang, maidala ko ito sa totoong buhay... Sana ganon lang kadali iyon... Natuwa ang mga tao sa aming palabas... Standing ovation ang natanggap namin... Ang sarap ng feeling namin noon... Oras na para sa aming last bow, ang katapusan ng aming love story... Ang higpit ng hawak niya sa kamay ko... Pati rin ako, ayaw ko na ngang bumitaw... Pagkatapos nito, paalam na nga ba?.. Dumilim ang paligid, at may narinig akong ingay... Nagising ako mula sa matagal na pagkakahimbing... Panaginip lang pala ang lahat... Tumayo na ako dahil tanghali na, kumain, naligo at lumabas ng bahay at nag gala sa siyudad... Bigla akong may nakitang larawan na nagpatibok sa aking puso... "Sumpaan sa liwanag ng buwan" Isang play, parang yung nasa panaginip ko... Audition na pala nila... Makanood nga... Parehong pareho ang teatrong ito sa aking panaginip, kaya naman napangiti ako... Kinakabahan ako.. Bakit ganito... Umupo ako sa Audience, nanood sa mga artistang sumasali... Nang biglang may tumabi sa akin... "Hello po! Mag aaudtion ka po ba?" "Ah, hindi po, di po ako marunong umarte eh... Pero gusto ko sana" "Ah ganun ba, ako din eh... Gusto ko ring sumali..." "Sige, kung gusto mo, sasamahan kita" "Talaga?" "Oo, talaga..." "Ano nga palang pangalan mo?" "Ah, ako si Jason Buenaventura" "Nice to meet you, ako nga pala si Jessica Chua..." At sumpaang magkikita tayong muli... Ganito pala talaga ang pag ibig, kakaiba, nakakakilabot, totoong mahiwaga... Destiny na ba o coincidence lang?... The End... Labels: Series, Theater Life Series
Sunday, June 18, 2006
Haay... Sayang lang pala ang love story ko dito... Dalawang Linggo na ang nagdaan, pero hindi pa rin niya ako kinakausap, hindi ko alam kung bakit... Para tuloy nakakatamad mag praktis dahil dito... Iyon lang ang pagkakamali ng direktor, hindi niya kami pinakilala sa isa't-isa... Kung magiging "Love team" kami, dapat meron ring mabuong chemistry sa aming dalawa... Pero, ayoko nang umasa pa sa Direktor, ako na ang gumawa ng first move... "Uhm, Jessica, pwede bang magpatulong sa script? Mahirap kasing mag praktis ng walang kabatuhan ng linya..." "Oo nga eh, pati ako nahihirapan..." "Praktis tayo?" "Hmm... Basta ba wala kang gagawin sa aking masama eh!" (Sabay kindat) "Hahaha! Oo promise!" Wow... That turned out great, di ako makapaniwalang papansinin niya ako... Sana nga lang tuloy tuloy na ito... Hindi ko alam kung anong nangyari sa akin, pero the whole time ng practice namin, nakangiti ako... Kahit drama ang eksena! Pero, kahit nagmukha akong tanga, di ko na ito inintindi, basta masaya kami pareho sa ginagawa namin... Napansin ko din na parang umiilaw ang mga mata niya, lalo tuloy siyang gumaganda... Na praktis na namin ang buong play except for the kissing scenes... Grabe! Di ko alam gagawin ko! Nahihiya pa talaga ako sa kanya... Lalo na't gagawin pa namin ito in front of the audience... 5 days before the show, kinausap niya ako... Nagulat ako... "Ano ka ba Jason! Bakit di mo man lang tinutuloy yung isang eksenang iyon?" "Ha? Ah, eh... Sa play na lang... Wala ako sa mood ngayon eh..." "Asus! Edi lagi ka na lang wala sa mood?" "Ah, eh, oo! Ganun na nga..." "Hmmm... Siguro di ka marunong ano?!" "Waaaah! Ano ka?! Marunong ako noh!" (Nako! Patay! Bistado!) "Ows? Talaga?! Eh ba't namumula ka?! Asus! Aminin na kasi!" "Ah, eh, kasi, wala lang talaga akong gana ngayon..." "Haha! Sigurado kang marunong ka talaga?!" "Oo! Marunong talaga ako!" (Nako, I really hate lying!) "Sige nga, Halikan mo ako! Ngayon din!" "Waah! Ngayon na? As in ngayon na?! Saan?!" "Diba nag papraktis tayo?! Wag nang maraming tanong!" Biglang lumapit ang mga labi niya sa akin... Nagulat ako, pero sa loob loob ko, tuwang tuwa naman ang gago! Parang ang bagal ng mga pangyayari, umiikot ang ulo ko... I'm floating... I'm falling... Literally! Nalaglag ako sa upuan ko... Hiyang hiya ako sa mga sunod sunod na pangyayari! Pero nawala ang hiya ko at napalitan ng mga ngiti ng nakita ko siyang tumatawa sa mga kapalpakan ko... "Hahaha!, nakakatawa ka naman pala" "Hmph ganun?! Babawian kita! ;)" "Ganun?! Infairness, magaling ka palang humalik..." "Sabi ko sayo eh!" (Ayos! Di ako nahalata!) Ang saya na ng mga practices matapos iun, mas lalo kaming napalapit sa isa't-isa... Pero biglang pumasok na lang sa isip ko ang thought na First kiss ko... Isang magandang dalaga... Perpektong perpekto ang eksena... Kaso akting lang... To be continued... Labels: Series, Theater Life Series
Thursday, June 15, 2006
Sandali akong sumulyap sa kanya... Nakita ko na nawala na ang bakas ng ngiti sa kanyang mga Labi... Tumigil ako ng sandali, naisip ko, pareho na ba kami ng nararamdaman? Nababasa na ba niya ang mga iniisip ko? Naririnig na ba niya ang mga sinisigaw ng puso ko? Teka... Bakit ba ako nagpapa apekto? Akting lang iyon! Hindi iyon magiging totoo kahit anong gawin ko... Hindi ko talaga maiwasang mapatingin sa kanya, nahihiya naman ako dahil panay din ang sulyap niya sa akin. Pero deep inside, kinikilig ako sa mga titig niya! Lalo na tuwing nagkakasalubong ang aming mga mata! Waaah! Ano ba to! Bakit ako nagkakaganito?! Then the director came, agad siyang lumapit sa aming dalawa, telling us the good news, kami ang napili niya... Syempre! tuwang tuwa naman ang mokong! Tinignan ko ang reaksyon niya... "Hmph!" Waaah! tumalikod siya, sabay ng pag flick ng kanyang hair at umalis ng wala man lang paalam... Nagulat ako, pero deep inside, nakangiti ako... Mas nagiging cute pa pala siya tuwing nagagalit... Hihihi...! Waah! Sandali! Hindi ko nahingi ang number niya! Paano kami mag pa-praktis niyan? Hay, di bale na lang... Makikita ko naman siya tomorrow eh! The next day, hindi na ako makapaghintay... Papasok na ako ng theater, napuna kong wala pa siya doon... Dumaan muna ako ng backstage para ilapag ang gamit ko, lumabas ako at bumili ng makakakain... (Jessica) Nakarating na ako sa teatro, napansin kong wala pa siya... Dumerecho ako sa backstage upang doon magpahinga... Wala rin akong taong nakita doon sa loob... Buti na lang! Grrr! I hate him so much! Napaka hina niya! Ni hindi man lang niya ako hinabol! Grrr! Haay... Umupo ako sa isang upuan, at nakita ko ang bag niya... Nakarating na pala siya, pero wala siya dito. Baka lumabas! Hmm... Matignan nga ang bag niya... (With an evil grin written all over her face, then may nahugot siyang unexpected...) Yuck! Undies!!! Umph! (Then, nahugot naman niya ang pabango) Ah, ito pala ang gamit niya kaya mabango siya... (Spray, spray, spray) Hmm... Mabango talaga... Haaay... (Blushing) Grabe, mabango na nga siya tapos gwapo pa! Haay! All in one! Teka, may paparating ata, baka siya na!! Naku po!!! Lagot ako!!! Dumating ako sa teatro, may dala akong mga junk foods at isang 1.5 na coke, baka mapagod kami sa buong praktis so binilhan ko na din siya ng maiinom... Pag pasok ko sa backstage, nakita ko si Jessica sa may pinaka tabi, nakaupo siya doon, namumula siya at parang nahihiya... Parang may tinatago... Hmmm, na curious ako so nilapitan ko siya... Di pa rin niya ako pinapansin, hay... Pero kinausap ko pa din siya... "Hi! Nakarating ka na pala..." "E ano naman kung dumating na ako?" "Ah, eh... Wala lang... Gusto ko lang sanang itanong yung... Teka... Parang pamilyar yung pabango mo ah!" "Ha? Anong pabango?" Lumingon ako at tinignan ang bag ko... Bukas ito... I knew it! "Anong ginawa mo sa bag ko?" "Wala! Anong pakialam mo?" (Blushing) "Hehe... Wala lang... Sana sinabi mo sa akin... Anyway... Coke?" "Argh! Hmph! Diyan ka na nga!" Huh? May mali ba sa sinabi ko?... Haay... Akala ko pa naman, maganda na ang araw ko... Pano kaya kami magkakasundo... Ano na ang mangyayari sa play kung hindi kami maguusap? Haay... Sayang lang pala ang love story ko dito... Labels: Series, Theater Life Series
Wednesday, June 14, 2006
Ang buhay sa Teatro, lahat ay akting lang... Kapag nasa Entablado ka na, hindi na ikaw ang taong nandoon... Everything goes on the stage, anything can happen... Ang buhay teatro, hindi nadadala sa totoong buhay... Iyon ang akala ko... As I sat there sa isang silya sa backstage... I'm memorizing the lines para sa audition sa isang play na I've been dying to join in... It's a story about two teenagers, seeking love from one another... Pero hindi ito ginusto ng kanilang mga magulang... Dahan-dahan akong sumisilip sa main stage. Lalo tuloy akong kinabahan... Madami ring nag audition dito, hindi lang ako... Lahat sila magagaling... Lahat sila goodlooking... Samantalang ako... Haayy.. Kaya ko ito... Hinga ng malalim, hinga, hinga, hinga, hing--- "Ok, Mr. Jason Buenaventura!" Huwaaaat!!! Teka, sandali, di ko pa memorize! Wah! Anong gagawin ko?!... Hmm... Bahala na! Hinga, hinga... Nararamdaman ko ang mabilis na pagtibok ng aking puso... "Ok Jason, you will pair up with Ms... Hmmm, Lets see... Ms. Jessica Chua" Huwaah! At may ka-pair pa! Bakit ako lang may ganoon? Yung mga nauna wala?.. Lalo akong di nakapag isip ng maayos ng naramdaman kong lalo pang bumilis ang pagtibok ng puso ko, para bang gusto na nitong lumabas mula sa dibdib ko... Tumalikod ako upang makita ang aking magiging ka-pair... She's rushing towards me, sa kanyang itsura, mukhang kinakabahan din siya... Tumigil siya at tumitig sa akin... Napatigil ako... (If there were no words... No way to speak...) Narinig ko ang mga himig na ito sa aking isip. She smiled at me, kitang kita ko ang kanyang magagandang mga dimples, lalo tuloy akong nabighani... "Guys, hindi pa ito ang palabas... Hinay hinay lang...;)" "Ah! Yes Sir, sorry Sir!" Hindi pa nagsisimula ang direktor mag sabi ng action, sinimulan ko na ang "Audition". Naisip ko, kailangan kong magpasikat... Pagkakataon ko na 'to, kung makuha man ako, sana siya ang makapares ko... Nagtaka ako sa mabilis na mga pangyayari, bigla ko na lang naalala ang lahat ng mga linya... " Hindi ka ba nagtataka aking sinta? Ang lugar na ito... Tila pamilyar..." "Hindi mo na ba naalala aking mahal? Dito tayo unang nagkita, totoo ngang kinalimutan mo na." "Alam ko, paano ko malilimutan? Dito sa lugar na ito ko narating ang langit..." Naiimagine ko ang lahat... Ang lahat ng scenes para bang nangyayari sa totoong buhay, lalo na habang tinititigan ko siya, at nagkakalapit ang aming mga mukha... Malapit na ang kissing scene... Waah! Nararamdaman kong bigla akong namula! At sigurado akong napansin ito ng direktor, kaya naman bago pa man nangyari ang dapat mangyari... "Magaling! Ok, salamat po sa mga sumama sa audition, maghintay lang po sana tayo ng mga ilang sandali at sasabihin na namin ang mga naka pasa sa audition..." Whew! Buti na lang... Nakakahiya naman sa kanya kung matuloy iyon, hindi ako marunong humalik! baka mapahiya lang ako! Sandali akong sumulyap sa kanya... Nakita ko na nawala na ang bakas ng ngiti sa kanyang mga Labi... To be continued... Labels: Series, Theater Life Series
|
The Music they shared
The Author
Pseudonym: Icarus05 Birthday: April 25, 1990 Address: Novaliches, Quezon City Province: Infanta, Quezon School: University of the East Course: Computer Science Sports: Bowling, Volleyball Hobbies: Bowling, Playing Guitar, Writing Stories, Writing Songs, Chatting, Blog hopping, Stargazing, Flyff-ing, Playing Ragnarok About me: Single and Waiting! ;) A night person, very passionate and dedicated to everything I do, A lover trying to find himself and his true place here in the world... Lost in this cold place, Never knowing where to go, I need you, I need someone, I need anyone Posts
Archives
Stories Theater Life My textmate, my soulmate Endless Journey Our Rendevous Til' They Take my heart away The Taste of Love The Hymn of the Tree Our Last Anniversary Goodbye Moonlight Sonata Jealousy Childhood Boogie The Festival of hearts Time Withers How she took my heart Our last dance The Cure for the Common Hitch A Dreamer's Lullaby A Vision of a Broken Heart Of Tears and Metamorphosis Sa Mata ng Kalawakan Panahon na Naman The Lost Paradise The Fate's Dagger The Coin Sign of Life
A way out of the darkness
The Island
I would like to thank...
Finally, with your support, I managed to grab the award! Thank you Guys so much! But still, Vote for your favorite blogs... Vote for the deserving 4th Placer for week 14 and 15. 
2nd Placer for week 16 and 17 
Filipino Blog of The Week for Week 18 
Hall of Famer through Fast Track | |||
